17 ΜΑΡΤΗ
Εργαζόμενοι και εργαζόμενες στα ΜΜΕ, άνεργοι, συνταξιούχοι
Η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και προϊόντων και η αναρχία στην παραγωγή είναι αυτό που βρίσκεται στη βάση των οικονομικών κρίσεων του καπιταλισμού.
Στον κλάδο των ΜΜΕ δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να το διακρίνει αυτό. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 με την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης είχαμε έκρηξη δημιουργίας εκατοντάδων νέων καναλιών, ραδιοφωνικών σταθμών, περιοδικών, εφημερίδων. Υπερπροσφορά του "προϊόντος" της ενημέρωσης σε τέτοιο σημείο που και οι ίδιοι να ομολογούν από παλιά ότι "δεν αντέχει η αγορά τόσα Μέσα".
Συνυπήρχαν όμως στον κλάδο όλοι αυτοί οι επιχειρηματίες αποσκοπώντας όχι μόνο στα φανερά κέρδη που διεκδικούσαν από τη διαφημιστική πίτα αλλά και στα κρυφά από τις άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες του καθένα (ναυτιλιακές εταιρείες, κατασκευαστικές, τουρισμός, πολιτισμός, κλπ) όπου χρησιμοποιώντας την πολιτική δύναμη που τους προσέδιδαν τα Μέσα που κατείχαν, αντλούσαν ζεστό δημόσιο χρήμα.
Σε περίοδο γενικότερης οικονομικής κρίσης που η διαφημιστική δαπάνη και οι κυκλοφορίες κατρακυλούν, υπάρχει αδυναμία να διατηρηθούν όλα αυτά τα Μέσα. Οι κεφαλαιοκράτες εφαρμόζουν την κλασική διαδικασία που ακολουθεί το καπιταλιστικό σύστημα για να ξεπερνά τις κρίσεις του: την καταστροφή μέρους των παραγωγικών δυνάμεων, δηλαδή απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων και συγχωνεύσεις.
Ταυτόχρονα, με πρόσχημα την κρίση, μια σειρά σχέδια, που οι εργοδότες του κλάδου είχαν στα συρτάρια τους εδώ και χρόνια, μπαίνουν σε εφαρμογή και καταργούν στην πράξη τις ΣΣΕ, μειώνουν μονομερώς τους μισθούς, καταργούν ειδικότητες, ώστε παράλληλα με την καθιέρωση της εκ περιτροπής εργασίας να δουλεύουν οι εργαζόμενοι όσο και όποτε θέλουν τα αφεντικά.Επιχειρούν να φορτώσουν τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση αλείφει βούτυρο στο ψωμί τους προωθώντας, στη βάση του επικαιροποιημένου μνημονίου και του νέου Συμφώνου ανταγωνιστικότητας τη γενικευμένη εφαρμογή των επιχειρησιακών συμβάσεων, με δραστική μείωση των μισθών και εργασιακές σχέσεις - λάστιχο που θα ισχύουν παντού.
Οι εργαζόμενοι του χώρου, όλων των ειδικοτήτων, πρέπει να ενοποιήσουμε την πάλη μας διεκδικώντας κάλυψη όλων των σύγχρονων αναγκών μας.
Βεβαίως, ο ανεβασμένος αγώνας απαιτεί ανεβασμένες μορφές πάλης, όμως η κλιμάκωση του αγώνα πρέπει να αφορά πρωτίστως την αμφισβήτηση της πολιτικής που επιτίθεται στα δικαιώματά μας. Σημασία έχει ο προσανατολισμός και η μαζικότητα του κινήματος και όχι αποκλειστικά οι μορφές πάλης με αιτήματα είτε κυριολεκτικά συντεχνιακά, είτε αμυντικά, είτε διαχειριστικά. Πρέπει οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ να συνταχθούν με τις ταξικές δυνάμεις στους άλλους κλάδους, γιατί έχουμε κοινά συμφέροντα απέναντι στο κεφάλαιο και να κατευθύνουμε την πάλη μας στο θέμα της εξουσίας.
Επιθετικά διεκδικούμε:
ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011
ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ
Η ΣΦΟΔΡΗ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 11:00 π.μ. ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΤΟΥ «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ»
ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ (ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ 2)
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΤΥΠΟΥ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ